گاهی وقتا تو اتاقم

وقتی عکساتو رو دیوار میبینم

میشینم ساز میزنم

آره گیتار میزنم

بایه آهنگ قدیمی

میشینم زار میزنم...

زمان در حرکت و تو ایستاده بودی!...روی به من کرده بودی و من رفته بودم...

نگاه تو خسته اما مصمم ، شانه هایت خاکی اما استوار و لباس هایت کهنه اما دلنشین بود!...

سالها حرف نگفته را در چشمانت پنهان کرده بودی و من بی بهانه خلاف جهت تو در حرکت بودم!...

بگذار حسودان از جداییه دلپذیرمان خرسند شوند.

من به این معروفم که بد عاشق میشم

تو که میدونستی چرا موندی پیشم؟!...

حق دارن اون چشمات اگه پر توقعن

آخه تو این دنیا چن نفر شکل توآن؟!...

تصویری از خیال و تجسّمآهنگ وزنهای سماعیرطلت قصیدههای مرتّبتقدیسِ شطحِ بنده خدائیبعد از نوالههای جدائیقبل از ترانههای سمائیبسطی درون قبض اثیریتا از حجاب نفس در آئیشوریدگی حدیث دمادمدیوانگی سرور تو از غمكوهی دچار زنبق وحشیحرف از بكارتیست كه آدم...حلّاج بین خلق فدائیسر را به آستانِ كه سائی؟فریادی از بلاد به بازاراز كشورِ درونِ رهائیحَبلُالوَریدِ فاصله نزدیكنزدیكتر به نسبت مطلقاسرارِ پشت خلقت ابلیسمستیفزای درد اناالحقفالی به چرخ جرعهی گردونقسمت بر این نبود بدانیمصداق انتمُالفقرا رادرویش باش تا برسانیدرویش باش و ژرف نظر كناز هفت

سلام اصلا هیچ وقت برام مهم نبود که چه کسی در مورد دل نوشته هام چجوری فکر میکنه!!برای همین هرکی هرچی توی کامنت ها یا همون نظرات میگفت برام مهم نبود...!البته یه مدت از بس اینجا شماره میذاشتن دیگه نظرات هر پست رو میبستم تا اینکه راحت شدم! همه ی این ها به کنار و منم اصلا دلم نمیخواد درموردش صحبت کنم....بماند که چقدر دلخورم از نظراتی که پر از توهین و تهمت بود و گاها لو میرفت از جانب چه کسانی بود! آره اعتراف میکنم که نظرات رو میخوندم و چون میخواستم این جریانات تموم شه تظاهر میکردم نمی خونمشون و به همین خاطر تایید نمیشدن! ولی اتفاقای جدیدی افتاد که اولش برام مزحک و

سوز سرما وقتی چنگ می اندازد بر بدن برهنه ی کویر...وقتی باران غریبه ی این صحرای خشک میشود... وقتی شیشه ی پنجره از سکوت اتاقم ترک بر میدارد تا بشکند وجودش وجود غول سکوت را... وقتی هنوز یادت گاهی فکرم را همچون نسیم نوازش میدهد...وقتی که برای همیشه خاطره میشوی... من باز هم قلم دست گرفته ام تا برایت بنویسم غریبه!! بگذار صادقانه تر برایت بنویسم...اینجا خاطرت عزیز است...و باید نوشت نبودت چه آتشی در بودنت انداخت... من نمی روم...نمی روم تا تو بیایی....نمی روم تا تو بخواهی...نمی روم تا تو...تا تو ببینی! من جایی نمی روم غریبه!...فکرت مرا همه جا میبرد!... خائن شده ام و از خیانتم میخن